ตงต่ง (Dong Dong)

ตงต่ง (Dong Dong)

มีเรื่องเล่า...ยาว...ขอรับ...

เพื่อนๆในบอร์ดมักจะไม่เห็นผมเล่า...เรื่อง...หรือ...ประสบการณ์ที่ผมพบเห็นในการทำงานมาซักพักใหญ่ๆ...

คงเป็นเพราะ...

ช่วงที่ผ่านมา......

ผมมัวแต่ไปเน้น...เรื่อง...การเมือง...เยอะไป....

ตอนนี้...

ผมเริ่มรู้สึกเบื่อแล้วขอรับ....

เลยคิดเอาเองว่า...

มาเขียนกระทู้ที่ปลอดการเมืองบ้างดีกว่า...

อย่างน้อย...ซักพักนึง...นะๆ...

...

  • หลงรัก
    11
  • ว้าว!
    9
  • ขำขำ
    11
  • เศร้า
    11

52 ความคิดเห็น

 
ลิเกหลังม่าน

ผมย้ายมาอยู่ที่สิงค์โปร์เนี่ย...เกินสามปีแล้วขอรับ...

จะว่าไป...

คนสิงคืโปร...ส่วนใหญ่...โดยรวม....

ผมถือว่า...

"คบไม่ได้"....

  • หลงรัก
    9
  • ว้าว!
    12
  • ขำขำ
    8
  • เศร้า
    10
 
619

เขียนเอาเนื้อนะครับน้ำไม่ต้องใส่เยอะ

  • หลงรัก
    11
  • ว้าว!
    10
  • ขำขำ
    6
  • เศร้า
    6
 
ลิเกหลังม่าน

619 ไม่มีปัญญาเขียนเองก็อย่ามาป่วน...เดี๋ยวจะเจ็บตัวเปล่าๆ...

อยากอ่านก็อ่าน...ไม่อยากอ่านก็ไปไกลๆ...

...

  • หลงรัก
    9
  • ว้าว!
    8
  • ขำขำ
    9
  • เศร้า
    13
 
ลิเกหลังม่าน

คนสิงค์โปร...ส่วนใหญ่...(ไม่ใช่ทั้งหมด)...เห็นแก่ตัว...

คนไทยก็เห็นแก่ตัวครับ...

แต่...

คนสิงค์โปรเค้าเห็นแก่ตัวกว่าพวกเราเยอะ...ไม่มีการเกรงใจ...

ขอได้...ขอ...

แย่งชิงได้...ก็...แย่งกันซึ่งๆหน้า...

ไม่อาย...

...

ประมาณว่า...

ด้านได้อายอด......(ผมเข้าใจนะ...แม้...ไม่ชอบ)...

...

เรื่องด้านได้อายอดของคนสิงค์โปรเนี่ย...เอาไว้ผมจะมาเขียนเล่าสู่กันฟังที่หลังนะครับ...

....

เอาเป็นว่า...

หากใครสนใจและมีเวลา...

ลองไปค้นหา...แสลงคำว่า...บานาน่า...(banana) ที่คนสิงค์โปรถูกเรียกขาน...

ว่า...

มีที่มาที่ไปอย่างไร...หรือ...มีความหมายอะไร....

ลองไปค้นหาดูกันเอาเองนะขอรับ...

...

  • หลงรัก
    16
  • ว้าว!
    13
  • ขำขำ
    8
  • เศร้า
    12
 
ลิเกหลังม่าน

ตงต่ง....

...

ตงต่ง...ไม่ใช่คนสิงค์โปร์ครับ...

แต่...

เป็นคนจีนที่...เกิดและโตที่เซี่ยงไฮ้...และ...เรียนจบจากเยอรมันนีมาก่อนมาทำงานที่สิงค์โปร (บริษัทอื่น...ก่อนมาทำงานที่เดียวกับผม)...

...

  • หลงรัก
    10
  • ว้าว!
    5
  • ขำขำ
    30
  • เศร้า
    10
 
ลิเกหลังม่าน

ตงต่ง....อยู่ฝ่ายจัดซื้อ (วัตถุดิบ) และใหญ่โตพอสมควร...

ส่วนผม...อยู่ฝ่ายขาย....อย่างที่เพื่อนๆทราบกันอยู่แล้ว......

ปรกติหน้าที่การงานก็ไม่ค่อยเกี่ยวข้องกันอยู่แล้ว....ต่างคนต่างทำงาน....

แต่...บังเอิญ....กินข้าวเที่ยงร่วมกันบ่อย....เมื่อไปกันเป็นกลุ่ม...

คนนั้นชวนตนนี้...คนนี้ชวนตนนั้น...

แต่...

ตงต่ง...ไม่รูัว่าใครเป็นคนชวนมันมา...

เพราะทั้งกลุ่มไม่มีใครชอบมันสักคน...มีผมคนเดียวที่รังเกียจมันอย่างออกหน้าออกตาและแสดงออกอย่างเปิดเผยตามสันดานปากหมาของผม...ตั้งแต่วันแรกที่ได้คุยกัน...

...

  • หลงรัก
    19
  • ว้าว!
    10
  • ขำขำ
    8
  • เศร้า
    13
 
ลิเกหลังม่าน

วันนั้น...วันที่ได้นั่งกินข้าวเที่ยงร่วมกัน...

เป็นวันที่ผมนั่งกินข้าวเที่ยงในแคนทีนในตึกกับเพื่อนร่วมงานคนอื่นอยู่...

จู่ๆ...ตงต่งก็มาขอนั่งกินข้าวด้วย...

ซึ่งก็ไม่มีใครขัดข้อง...

...

  • หลงรัก
    10
  • ว้าว!
    11
  • ขำขำ
    6
  • เศร้า
    13
 
ลิเกหลังม่าน

พอนั่งปุ๊บก็เปิดฉากคุยปั๊บ......

คุยโม้คุยโต...ประมาณว่า...เห็นมั๊ย...ราคาวัตถุดิบตอนนี้ขึ้นไปอย่างที่มันเก็งไว้เท่าไหร่ต่อเท่าไหร่...

มันเซฟเงินให้บริษัทเท่าไหร่ต่อเท่าไหร่...บลาๆๆ...

ทุกคนเงียบ....หยุดคุยหยุดพูดเรื่องที่กำลังสนทนากันอยู่...

ไม่ใช่อะไรหรอกนะขอรับ...คือ...งง....

เรากำลังคุยเรื่องอื่นอยู่...ไอ้นี่มายังไงวะเนี่ย...

มาถึงปุ๊บ...นั่งปั๊บก็พ่นๆๆแต่เรื่องอะไรของมันก็ไม่รู้...โดยที่ไม่มีใครถาม...หรือ...ไม่ได้มีใครคุยเรื่องนี้อยู่เลย...

...

  • หลงรัก
    9
  • ว้าว!
    10
  • ขำขำ
    10
  • เศร้า
    6
 
ลิเกหลังม่าน

คุยไปคุยมา...(มันคุยอยู่คนเดียว)...มันก็หันไปบอกเพื่อนร่วมงานอีกคนหนึ่งว่า...

ยูแพ้พนันไอ...เรื่องการเก็งราคาวัตถุดิบ (บีดี หรือ บูทาไดอีน) เป็นหนี้ไอ 5 เหรียญนะโว้ยจ่ายมา...จ่ายมา...เพื่อนคนนี้ก้ควักตังค์จ่าย...มันก็ไม่รับ...บอกว่า...เอาไว้เลี้ยงข้าวกลางวันไอมื้อหน้าละกัน...

...

  • หลงรัก
    8
  • ว้าว!
    10
  • ขำขำ
    13
  • เศร้า
    7
 
เขี้ยวสั้น

ประเทศไทยทุกวันศุกร์สองทุ่มกว่าๆมีคนมาออกทีวี"ตงต่ง"

พูดเรื่องอะไรก็ไม่รู้ พูดแต่เรื่องของตัวเอง

ถ้าออกนอกสถานที่มีคนถามปัญหาเพราะเขาเดือดร้อน

"ตงต่ง"ตะคอกใส่ แสดงอำนาจใส่

ดีว่าไม่สั่งให้คนถามธรรมรงค์ธรรมแบบที่ถูกสร้างให้เป็นนิสัยติดตัวมา

ส่วนนิสัยสามัญก็ใกล้เคียงกันคือ"เห็นแก่ตัว"

แต่ที่เหนือกว่านั้นคือ"โกหกเก่ง" ฉิกหาย

อย่างเช่นว่าจะเอาเรื่องสิทธิมนุษยชนเป็นวาระแห่งชาติ

พอประชาชนแสดงข้อเรียกร้องไม่เอาโรงงานไฟฟ้า

มันจับเข้าคุกเลย

  • หลงรัก
    9
  • ว้าว!
    7
  • ขำขำ
    5
  • เศร้า
    14
 
ลิเกหลังม่าน

อ้อ...คนนี้น่ะ..."ตูบตู่บ"...ขอรับ...

ตูบตู่บ...งี่เง่าได้ใกล้เคียงกับ...ตงต่งครับ...

แต่หากวัดกันตัวๆปอนด์ต่อปอนด์..."ตงต่ง" เหนือกว่านิดหน่อยครับ...

แต่...

ตงต่ง...ดันไม่มีอาวุธ...ไม่มีกองทัพ...เหมือน...ตูบตู่บ...

ไม่งั้นอย่างตูบตู่บ...เทียบชั้นกับ...ตงต่งไม่ได้หรอกขอรับ...

...

  • หลงรัก
    9
  • ว้าว!
    5
  • ขำขำ
    9
  • เศร้า
    11
 
ลิเกหลังม่าน

ผมอดรนทนไม่ได้...ตามนิสัยปากหมาของผม...

ผมเลยบอกมันไปว่า...เออ...ยูเก่งนะ...สมกับเป็นจัดซื้อมืออาชีพ...เก็งราคาของได้แม่น...

เอางี้ดีมั๊ย...มาพนันกันว่า...พรุ่งนี้ราคาบีดีจะขึ้นหรือลง...ขี้นเซ็นต์เดียวก็ถือว่าขึ้น...ลงเซ็นต์เดียวก็ถือว่าลง....พนันกันเท่าไหร่ก็ได้...และ...ไอต่อให้...ให้ยูเลือกก่อนว่า...ขึ้นหรือลง...

...

มันอึ้งไปแป๊บนึง...แล้ว...ตอบผมว่า...

ระดับมันจะพนันทั้งทีต้องเล่นหนักๆ....อย่างน้อยต้องล้านเหรียญ....

(ถุย...ไอ้เหรี้ย...ตะกี้เพิ่งทวงเงินพนัน 5 เหรียญ)...

...

ผมบอก...โอเค...ล้านเหรียญ....เลือกมาเลยว่ายูจะเล่นขึ้นหรือลงแล้วยื่นมือให้มันจับ...

มันไม่ยอมจับมือกับผม....มันบอกว่า...ให้ผมเอาเงินมาวางให้มันเห็นก่อน...

ผมก็บอกมันไปว่า...เอาเงินมาวางพร้อมกัน...เงินสด...ล้านเหรียญผมมีพร้อมวาง...

ตกลงจะเล่นหรือไม่เล่น...พร้อมกับยื่นมือให้มันจับอีกครั้ง...มันก็ไม่ยอมจับ...แล้วก็เปลี่ยนเรื่องคุย...

...

  • หลงรัก
    10
  • ว้าว!
    11
  • ขำขำ
    13
  • เศร้า
    7
 
เขี้ยวสั้น

 ขออภัย" ธำรงวินัย"ครับไม่ใช่"ธรรมรงค์ธรรม"(เพลินไปหน่อย)

  • หลงรัก
    10
  • ว้าว!
    10
  • ขำขำ
    9
  • เศร้า
    8
 
ลิเกหลังม่าน

เอ้าๆ...เอาละซิ...จะมาธำรงวินัยอะไรกันแถวนี้...

ผมแก่แล้ว...ไม่ไหวหรอกครับ...

เดี๋ยวผมโดนซ่อมตายไอีกศพ......แถม...อวัยวะก็ไม่ได้คืนให้ครบให้เอาไปเผา....

ไม่เอานะ...ไม่เอา...

ผมกลัว...

...

  • หลงรัก
    13
  • ว้าว!
    10
  • ขำขำ
    6
  • เศร้า
    12
 
หลวงพี่เตี้ย

คนหน้าด้าน     คนเห็นแก่ตัว    เห็นทุกวันครับ     

มาอยู่กรุงเทพ    แล้วข้ามถนนตรงทางม้าลาย     รับประกันเห็นแน่ๆ   

ไม่หยุดให้คนข้าม    มีคนข้ามคันอื่นหยุด    ก็จะมีคนหน้าด้านแซงซ้าย 

ที่สิงคโปร์ไม่มีครับ      รถทุกคันจอดตรงทางม้าลายให้คนข้ามถนน     ..........   โอเคนะ

  • หลงรัก
    10
  • ว้าว!
    9
  • ขำขำ
    10
  • เศร้า
    11
 
ลิเกหลังม่าน

หลงพี่ครับ...

จริงของหลงพี่ขอรับ...ในสิงค์โปร์...บนท้องถนนน่ะ...เค้าเอาจริง...

ใครฝ่าฝืนกฏจารจร...โดนจับหักคะแนน...(ใบขับขี่).....

โดนคดีแพ่ง...คดีอาญา...แล้วแต่เหตุ...เมาขับรถชนคนตาย...เคยโดนโทษประหารชีวิตมาแล้ว...

ไม่เหมือนบ้านเรา...ชน...ทับ...ลาก...ขยี้...ตำรวจจราจรตาย...คาที่...

ยัง...แบ๊ะๆๆ...แบ๊ะๆๆ...กันอยู่...

...

อ่ะ...จะไปอะไรกันทำไม...

เอ้า...

มาดื่ม...มาดื่มว๊อดก้าเรดบูลกันดีกว่า...

เอ้า...

เชียร์......................

...

  • หลงรัก
    15
  • ว้าว!
    15
  • ขำขำ
    12
  • เศร้า
    10
 
ลิเกหลังม่าน

อีกไม่กี่วันต่อมา...เพื่อนคนที่แพ้พนันมันมาบอกกับผมว่า...

วันนี้ตงต่งจะไปกินข้าวเที่ยงด้วยนะ....แต่ค้องที่ร้านนี้ๆนะ...เพราะต้องไปเลี้ยงข้าวมันราคาห้าเหรียญ  (มันมาทวงหลายทีแล้ว) ...โอเคมั๊ย...

ผมก็ตอบโอเคไป...

...

ไปนั่งกินมันก็เอาแต่บ่น...บ่นๆ...ว่า...บริษัทไม่น่ามาเช่าออฟฟิศอยู่แถวนี้เลย...ไกลตัวเมือง...หาของกินลำบาก...ดูแล้วไม่เจริญหูเจริญตา...มันไม่ชอบ...ไม่ชอบเลย...เมือ่ไหร่บริษัทจะย้ายออฟฟิศไปอยู่ในใจกลางเมืองซะที...

มันบ่นจนผมรำคาญ...เลยบอกมันไปว่า...อย่าวอรี่เลยตงต่ง...

อีกไม่นานยูก็จะได้ย้ายออฟฟิศใหม่แแล้ว...ใจเย็นๆ...

หากยูไม่ชอบเดี๋ยวก็ได้ย้ายเองแหล่ะ...

มันก็ไม่เก็ต...ยังบ่นต่อไปเรื่อยๆ...

ผมก้บอกมันซ้ำๆเหมือนเดิมว่า...อย่าห่วงไปลย...เตี๋ยวมึงไอ้ย้ายออฟฟิศแน่...

จนมันเอะใจ...(เพราะทุกคนบนโต๊ะเริ่มอมยิ้มหรือหัวเราะ)

มันถามผมกลับว่า...ยูหมายถึงอะไร...

ผมก้บอกมันไปว่า...ผมก็หมายความอย่างที่ที่ผมพูดนั่นแหล่ะ...

...

มันถามผมซ้ำ...ผมก็ตอบซ้ำ...

มันถามอีก...ผมก็ตอบอีก...เหมือนเดิม...

มันยิ่งถามยิ่งโกรธ...ผมก็ตอบไปยิ้มไป....(คนอื่นก็นั่งยิ้มนั่งหัวเราะกันไป)...

สุดท้าย...มันลุกออกจากโต๊ะกินข้าว...และ...บอกว่า...มันรับโจ๊กแบบนี้ไม่ได้....แล้วลุกเดินหนีไปกลับออฟฟิศคนเดียว...

...

  • หลงรัก
    19
  • ว้าว!
    4
  • ขำขำ
    9
  • เศร้า
    11
 
3 ส

ติดตามครับโอเคนะ

  • หลงรัก
    18
  • ว้าว!
    8
  • ขำขำ
    8
  • เศร้า
    11
 
ลิเกหลังม่าน

ขอบคุณครับ...

เอาเป็นว่า...

ตามกันมาเรื่อยๆนะครับ...

เผื่อ...เข้าค่าย...อาจจะได้ไปอยู่ที่เดียวกัน...

...

  • หลงรัก
    10
  • ว้าว!
    14
  • ขำขำ
    25
  • เศร้า
    7
 
tongtata

ตามมาติด ๆ . .  จูจุ๊บ

  • หลงรัก
    5
  • ว้าว!
    8
  • ขำขำ
    9
  • เศร้า
    11
 
tongtata

แถม . . 

ตุ้ง! ตุ้ง! . . 

  • หลงรัก
    9
  • ว้าว!
    13
  • ขำขำ
    16
  • เศร้า
    7
 
ลิเกหลังม่าน

สุโก่ยขอรับ...สุโก่ย...

สุดยอดครับคุณทองทาทา....

...

  • หลงรัก
    10
  • ว้าว!
    13
  • ขำขำ
    13
  • เศร้า
    8
 
หลานอำมาตย์สีแดง

          มาต่อเร็ว ๆ ด้วย คนอารั้ย หลอกให้อ่านแล้ว

ปล่อยให้ค้าง...

          เอ....รึว่าวันนี้วันศุกร์ คงไปก่งก๊งแน่เลย.....

เอ้า พอเอี๋ยมได้ที่แล้วช่วยมาเล่าต่อน้าค้าบบบ...

          งงงง..

  • หลงรัก
    14
  • ว้าว!
    10
  • ขำขำ
    8
  • เศร้า
    13
 
ลิเกหลังม่าน

คุณหลานอำมาตย์ครับ...

วันนี้ก็..."จัดหนัก...ใส่เต็ม" ให้แล้วนะขอรับ...

...

ส่วนเรื่องเมื่อคืนและวันก่อน...ผมขออภัยจริงๆ....

ผมเมา...ร่วง...ไปตอนไหนก็ไม่รู้...

...

  • หลงรัก
    11
  • ว้าว!
    6
  • ขำขำ
    7
  • เศร้า
    8
 
ลิเกหลังม่าน

อ่ะ...มาแล้วครับ...มาต่อ...

...

หลังจากนั้น...ตงต่งหายหน้ไปจากวงพักนึง...แต่...ไม่นานครับ...

กลับมาคราวนี้...ตงต่ง...ซุกซุ๊ก...(หงอยๆ)...ไปพักนึง...แปํบเดียว...

...

ผมเลยไม่ไล่อัด...

...

  • หลงรัก
    7
  • ว้าว!
    15
  • ขำขำ
    11
  • เศร้า
    11
 
ลิเกหลังม่าน

มาอีกที...ที่จริงก็หลังจากนั้นไม่นาน...

ตงต่งก็แกว่งปากหาตีนเช่นเคย.........................

งานนั้นเป็นงานดินเนอร์ครับ...

สิงค์์โปรเป็นเจ้าภาพจัดประชุมภูมิภาคเอเชีย....

ประชุมเสร็จ...วันสุดท้าย...ก็เลี้ยงกันมื้อใหญ่....

อาหารซีฟู้ด...ที่ปาล์มบีช...

...

  • หลงรัก
    12
  • ว้าว!
    9
  • ขำขำ
    16
  • เศร้า
    7
 
ลิเกหลังม่าน

ร้านนี้เป็นร้านอาหารซีฟู้ดที่ดังในอันดับต้นๆของสิงค์โปร์...

เป็นคู่แข่งจัมโบ้....ก็ว่าได้...

...

เมนูทีเค้าแข่งกันจะๆ...นอกเหนือจากอาหารทะเลและอาหารจีนต่างๆ...

ก็มีอยู่เมนูหนึ่ง...

คือ...

ปู (ทะเล) ผัดผงกะหรี่...curry crab...

...

  • หลงรัก
    13
  • ว้าว!
    13
  • ขำขำ
    12
  • เศร้า
    11
 
ลิเกหลังม่าน

บังเอิญที่ปาล์มบีชสาขานั้น...ในห้างที่เราไปกิน...

เต้ามี...ปูอลาสก้า...หรือปูยักษ์...ตัวใหญ่ๆ...แข้งขายาวๆขายด้วย....

ขายแบบตัวเป็นๆ....ว่ายน้ำในตู้กระจกให้เรามองเห็น...เหมือน...กุ้งหอยปูปลาทั่วไป....(อาหารทะเล)...

...

  • หลงรัก
    7
  • ว้าว!
    18
  • ขำขำ
    14
  • เศร้า
    10
 
ลิเกหลังม่าน

วันนั้นไปกันเกือบยี่สิบคนได้...แยกเป็นสองโต๊ะ...

ผมบังเอิญจับพลัดจับพลูได้นั่งติดกับตงต่ง....

ก็ตามสันดานเดิมคือ...มันจะรีบแย่งสั่งอาหาร...เลือกสั่งที่มันชอบกินโดยไม่สนใจใคร...

คราวนี้มันจะสั่งปูอลาสก้า...หรือ...ปูยักษ์นั่นแหล่ะ...แต่...มันรู้ว่ามันแพงเลยพยายามชักชวนให้เพื่อนร่วมงานอีกคนที่ทำหน้าที่เจ้ามือจ่ายในนามบริษัท (เป็นคนสั่งอาหารและจ่ายบิล) ให้สั่งปูยักษ์นี่...

มันเรียกร้องคะยั้นคะยอไม่หยุด...และไล่ถามคนบนโต๊ะว่ากินปูมั๊ย...ชอบกินปูหรือเปล่า...

do you like crab...do you like crab?

มันไล่จี้ไล่ถามคนนู้นคนนี้จนเพื่อนร่วมงานที่รับหน้าที่เป็นเจ้าภาพริ่มออกอาการอึดอัด...

เกาหลีที่นั่งข้างๆตงต่ง (อีกข้างหนึ่ง)...ตอบว่า...มันจะกินปู (ทะเล) ผัดผงกะหรี่...ปูผัดผงกะหรี่ที่สิงค์โปร์ดังมากมันอยากกิน..

พอตงตงต่งหันมาถามผม...ผมก็ตอบแค่สั้นๆ (แต่หนักแน่น)...ว่า "ไม่"....

ตงต่งทำหน้างงแบบโง่ๆถามผมซ้ำอีก...you don't like crab?

ผมก็หันไปตะคอกใส่หน้ามัน...(ประมาณว่ายื่นหน้าเข้าไปใกล้ๆมัน)...i don't like crab!

...

คนฮากันทั้งโต๊ะ...

ส่วนตงต่งก็เงียบไปเลิกเรียกร้องหาปูยักษ์...เลิกงอแง...

...

ปล.

เพื่อนๆคงทราบดีอยู่แล้วว่า...คำว่า...crab...หากใช้เป็นแสลง...หมายถึงพวกเฮงซวย...เหลวไหลไร้สาระ...อะไรประมาณนั้น...

...

  • หลงรัก
    8
  • ว้าว!
    10
  • ขำขำ
    10
  • เศร้า
    9
 
ลิเกหลังม่าน

ตงต่งนอกเหนือจากสันดานไม่ดี...(จริงๆแล้วจะเรียกว่าเลวไม่มีที่ติก็ว่าได้)...ทั้งเห็นแก่ตัว...งก...ตะกละ...ขี้คุย...คุยโม้คุยโตไร้สาระ...ยังอัปลักษ์ดูขัดหูขัดตาไปหมด...

รูปชั่วตัวดำ...ผมหยิกหน้ากร้อคอสั้น...อ้วนเตี้ย...เวลาพูดเสียงแหลมเปี๊ยว...

ผมและเพื่อนๆร่วมงานที่สนิทกันมักจะอำหรือแดกมันเล่นเป็นประจำ...เวลาไปกินข้าวเที่ยงด้วยกัน...

อย่างเรื่อง...do you like crab?    you don't like crab? พวกผมเอามาเล่นเป็นมุขประจำ (ต่อหน้ามันด้วย) ...

...

  • หลงรัก
    10
  • ว้าว!
    16
  • ขำขำ
    13
  • เศร้า
    16
 
ลิเกหลังม่าน

อ้อ...นิดนึงนะครับ...

ชื่อตงต่งเนี่ย...ผมเป็นคนตั้งให้มันเอง....และ...มันก็ชอบด้วย....ชอบให้เพื่อนๆเรียกมันว่า...

ตงต่ง...

...

ที่จริงมันชื่อ...อ๊อตโต้ ตง...(Otto Dong)...

ตงเป็นแซ่...อ๊อตโต้เป็นชื่อภาษาเยอรมัน...(ชื่อจีนผมไม่รู้ไม่ได้สนใจไปถาม)...

...

คำว่า "ต่ง"...เป็นภาษาจีนกลาง...

ใช้เรียกขานกันเพื่อแสดงการให้เกียตริ์.....

เช่น...จางต่ง...ก็หมายถึง...ผู้อำนวยการจาง (Director Zhang)...

ส่วนใหญ่ใช้ในวงการธุรกิจหรือที่ทำงาน...ค่อนข้างเป็นทางการ...ไม่ใช้กันกับเพื่อนฝูงหรือคนสนิท...

เหมือนในหนังซีรี่ส์เกาหลีแหล่ะครับ...ประมาณนั้น...

...

ผมเห็นมันชอบยกหางตัวเองนัก...ผมก็เลยช่วยมันอีกแรง...

ส่วนเพื่อนในวงข้าวก็รู้ทัน...ตั้งแต่ผมเริ่มเรียกมัน "ตงต่ง" ทุกคนก็เรียกตาม...

...

  • หลงรัก
    7
  • ว้าว!
    10
  • ขำขำ
    13
  • เศร้า
    14
 
ลิเกหลังม่าน

อ่ะ...เอาเรื่องกินเรื่องตะกละอีกนิดนึงเพราะ...วีรกรรมของตงต่งมันเยอะมากจริงๆและคงเล่าไม่หมด...

เรื่องสั่งอาหารเนี่ย...มันจะแย่งสั่งประจำ...เลือกสั่งแต่ของที่มันอยากกิน...(แต่แชร์เท่ากัน)...

จนผมทักว่า...ผมขอเลือกอย่างหนึ่งนะ...เพื่อนร่วมโต๊ะอีกคนก็โวยตามว่า...มาห้าคน...แบ่งกันเลือกบ้างซิ...คนละอย่างละกัน...

มันก็เอาเลย...อาหารห้ารายการที่มันสั่งไป...มันตัดออกหนึ่งรายการ...เพราะผมเอ่ยปากเลือกอย่างอื่นแล้ว...อีกสี่รายการที่เหลือมันทำไงรู้มั๊ยครับ...

มันก็ไปเชียร์เพื่อนอีกคนให้เลือกตามมัน...ไอ้นั่นก็มัวแต่เล่นเกมมือถืออยู่...ก็...เลยอือๆออๆไป...อีกอย่างมันเลือกเอง...อ่ะ...เหลืออีกสอง...

มันก็ให้คนที่โวยตามผมว่าจะเลือกอันไหน...แล้วก็พูดเชียร์เมนูสองอันที่เหลือ...เพื่อนอีกคนก็เลือกไปอย่างหนึ่ง...

รายการสุดท้าย...มันขอเลือกแทนเพื่อนที่เดินไปกดตังค์ละกันจะได้สั่งอาหารเลยไม่ต้องรอนาน...

ก็...เรียบร้อยสมใจ...(ไม่ได้หมดทุกรายการ...จากห้าได้สี่...เพราะโดนผมตัดไปหนึ่ง)...

พอเพื่อนคนที่ไปกดตังค์กลับมา...

มันก็รีบบอกว่า...สั่งอะไรไปบ้าง...เลือกกันคนละอย่าง...คนนู้นสั่งนี่คนนี้สั่งนั่น...ส่วนสำหรับยู...ไอเลือกไอ้นี่ให้แทนคิดว่ายูคงชอบ...

ไอ้เพื่อนคนนี้ก็ไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นมันก็เฉยๆ...ประมาณว่า...ยังไงก็ได้...

แต่...

ไอ้คนที่ก้มหน้าก้มตาเล่นมือถือมันสวนกลับว่า...มันไม่ได้เลือกตงต่งเป็นคนเลือกเองทั้งนั้น...

ส่วนอีกคนก็ช่วยยันว่า...ตงต่งมันสั่งเองหมดตั้งแต่แรก...ดีที่ลิเกมันท้วงขึ้นมา...

ตงต่งโดนยันกลับต่อหน้าก็เงียบไป...

...

ตั้งแต่นั้นมา...พวกผมก็เอามุข..."เฮ้ย...สั่งกันคนละอย่างนะ" มาเล่น...

คือทำท่าทำเสียงล้อเลียนตงต่ง...เวลายัดเยียดเมนูที่ตัวเองอยากกินให้เพื่อนร่วมโต๊ะช่วยสั่ง...

ยัดกันไปโยนกันมา...เล่นมันต่อหน้าจะๆนี่แหล่ะครับ...ไม่งั้นมันไม่รู้ตัว...

...

  • หลงรัก
    9
  • ว้าว!
    11
  • ขำขำ
    15
  • เศร้า
    8
 
ลิเกหลังม่าน

เรื่องตะกละ...กินมูมมาม...

ตงต่งเป็นคนงก...หากไปกินมื้อเที่ยงในห้างในร้านดีๆ...สั่งอาหารมาแชร์กัน...

มันจะรีบกินรีบแย่ง...ทั้งๆที่อาหารสั่งมาเยอะเกินพอ...

เช่นไปกินติ่มซำ...ทิมโหหวา...

ไปสี่คน...สั่งของสิบกว่าอย่าง...สิบกว่าถาด...

ตงต่งจะรีบกิน...รีบคีบ...ไม่สนใจใคร...

ส่วนใหญ่ติ่มซำไม่ว่าของนึ่งของทอด...จะมีถาดละสี่ชิ้น...

บางอย่างมันคีบกินสองชิ้นสามชิ้นก็มี...เหลือไว้ชิ้นนึง...จะได้ดูไม่น่ากเลียด...

กินเร็ว...กินไม่หยุด...

จน...โดนเพื่อนคนนึงทักว่า...เฮ้ย...ตงต่ง...จะสั่งอะไรเพิ่มมั๊ย...

มันรู้ตัวก็เลยวางตะเกียบ...ตอบว่า...ไม่...อิ่มแล้ว...

แล้วหันมาทางผม...ชี้ไปที่ถาดนึง...ที่เหลือของชิ้นเดียว...แล้วบอกผมว่า...

ลิเก...ไอ้เนี่ยอะร่อยนะ...

ผมได้ทีก็เลยสวนมันไปว่า...เหรอ...ไม่รู้ซิ...ผมยังไม่ได้กินเลย...

เพื่อนๆอีกสองคนก็รีบรับมุข...ใช่ๆ..ไอก็ยังไม่ได้กินเลย...ถ้ามันอร่อยมาก...ยูก็เอาไปกินให้หมดเลยซิ...

ตงต่งมันหน้าเสียก็จริงแต่ก็แก้เก้อว่า...เฮ้ยกินๆซิเหลือไว้ทำไมเสียดายของไอกินไม่ไหวแล้วอิ่มจริงๆ...

สุดท้ายก็ไม่มีใครยอมคีบของชิ้นนั้นขึ้นมากิน...ก็...นั่งคีบอย่างอื่นกินไปเรื่อยๆ...

ส่วนตงต่ง...วางตะเกียบแล้วก็นั่งมองพวกผมกินไปช้าๆ...จนหมด...เหลือของชิ้นนั้นไว้ชิ้นเดียวบนโต๊ะ...ให้ตงต่งนั่งมอง...

...

สุดท้าย...ตงต่งหยิบตะเกียบขึ้นมาคีบกินจริงๆ...แกล้งบ่นว่า...เหลือไว้ทำไม...เสียดาย...ไม่มีใครกินมันกินเอง...

ทุกคนบนโต๊ะ...ก็...หันมาสบตากันยิ้มๆ...

ตั้งแต่นั้นมา...

มุขถามตงต่งว่าจะสั่งอะไรเพิ่มมั๊ยจะใช้กันบ่อยเมื่อจำเป็นต้องเบรคเกมเสิร์ฟของตงต่ง...

ไม่งั้นมันไม่หยุดจริงๆ...ขนาดมันกินข้าวหมดถ้วยแล้ว...กินกับไปตั้งเยอะ...ข้าวหมดถ้วยยังคีบกับกินเล่นไปเรื่อยๆ...ไม่สนใจว่าคนที่ยังกินข้าวอยู่จะมีกับเหลือให้พอกินกันมั๊ย...

และแน่นอน...พวกผมสั่งอาหารไม่เคยสั่งน้อย...สั่งเผื่อทุกครั้ง...เรียกว่าวันไหนขาดตงต่งซะคนกับข้าวเหลือบานเบอะ...

ไม่ใช่สุรุ่ยสุร่ายนะครับ...แต่...เป็นพวกตามใจปากอยากกินอะไรก็สั่ง...

...

  • หลงรัก
    14
  • ว้าว!
    13
  • ขำขำ
    8
  • เศร้า
    13
 
ลิเกหลังม่าน

นอกจากนี้...ตงต่งยังเป็นคนที่มารยาททรามและนิสัยเลวชอบพูดจาลามก...

เอาเรื่องมารยาทก่อน...เช่นพูดแทรกขัดจังหวะเวลาคนอื่นเขาคุยกัน...ชอบถามแทรกทะลุกลางปล้อง...และเรื่องที่ถามก็ไม่ได้เกี่ยวกับเรื่องที่คนอื่นกำลังคุยกันอยู่...ชอบถามซ้ำถามซาก...ถามแล้วไม่รอฟังคำตอบ...เปลี่ยนเรื่องถามเรื่องคุยไปอีก...

เช่นกำลังคุยเรื่องงานกันอยู่ (คุยกันติดพันมาจากที่ทำงาน)...มันถามขึ้นมาดื้อๆว่า...เพื่อนคนนี้คนนั้้นไปไหนทำไมไม่มากินข้าวด้วย...

มีคนตอบให้ก็ไม่ฟัง....เปลี่ยนเรื่องพูดทันที...

จนหลังๆไม่มีคนตอบมัน...หรือ...บางทีโดนว่ากลับไปว่า...เมื่อเช้านี้ถามไปทีแล้ว...ถามอีกทำไม (ปัญญาอ่อนหรือไงวะ)...

หลังๆก็เหลือแต่ผมคนเดียวที่ยังคอยตอบคำถามให้ตงต่ง...

เช่น...เรื่องเพื่อนไม่มากินข้าวเที่ยงด้วย...(มันถามตอนนั่งรถไปกินข้าวด้วยกัน)

ถามครั้งแรก...ผมก็จะตอบว่า...วันนี้เพื่อนคนนี้ลางาน...ลูกไม่สบาย...ต้องพาลูกไปหาหมอ...(ซึ่งเป็นเรื่องจริง)...

พอไปถึงร้านอาหาร...เอาอีกละ...ถามอีก...คำถามเดิม...

ผมก็ตอบมันไปว่า...มาซิ...เดี๋ยวก็ตามมา...รอมัน (เพื่อนร่วมงานที่มันถามหาตอนแรกแล้วผมก็บอกมันไปตามตรงแล้ว)...รอมันหน่อยละกัน...เดี๋ยวมันมา...อย่าเพิ่งสั่งอาหารละกัน...

...

บางที่พออาหารมาเสิร์ฟ...ก็เห็นๆอยู่จะจะว่า...หัวปลานึ่ง...อันเบ่อเริ่มเต็มจานเปล...

มันถามหน้าตาเฉยว่า...นี่อะไร...หัวปลาเหรอ...

ผมก็ตอบมันไป...ว่า...ไม่ใช่หัวปลา...แต่เป็นหางปลา...

มันก็เงียบไป...

เดี๋ยวๆเอาอีกละ...ปีกไก่ทอดมาเสิร์ฟ...มันก็ยังถามอีก...นี่อะไรอ่ะ...ไก่เหรอ...

ผมก็สวนทันที...ไม่ใช่...นี่มันเป็ด...

เพื่อนอีกคนคงอดรนทนไม่ได้ช่วยเสริมมุกต่อ...เนี่ย..ห่าน...ต่างหากตงต่ง...

อีกคนก็เล่นต่อ...นก...นี่นกนะตงต่ง...เล่นเอาฮากันทั้งโต๊ะ...

...

แมร่ง...แกล้งโง่...แกล้งบ้า...เพื่อเรียกร้องความสนใจเหรอ...

...

ผมก็เลยจัดให้ไง...

...

  • หลงรัก
    14
  • ว้าว!
    12
  • ขำขำ
    13
  • เศร้า
    5
 
ลิเกหลังม่าน

นี่แค่ตัวอย่างนะครับ...มันโดนพวกผมเล่นทุกครั้งเวลามันขอตามมากินข้าวเที่ยงด้วย...

ทุกครั้งที่มันขอตามมา...พวกผมก็จะบอกมันว่า...จะออกจากออฟิศกี่โมงนัดเจอกันที่ล๊อบบี้บ้างนัดเจอกันที่จอดรถบ้าง...มันไม่เคยตรงเวลา....ให้รอตลอด...รอแล้วยังไม่มา...โทรตาม...ยังมีหน้าบอกอีกว่าขออีกห้านาที...

ลงมาแล้วก็ไม่ขอโทษซักคำ...

ตอนหลังพวกผมเลยตัดสินใจทิ้งแมร่งเลย...โทรตามแล้วยังไม่มาก็ขับรถออกไปเลย...

หรือ..

บางทีถ้ามันไม่ได้มาบอกไว้ก่อนว่าจะขอตามไปกินข้าวด้วย...

พวกผมก็ไม่รอ...ได้เวลานัด...(พวกผมจะออกจากออฟิศ 11.45 น.ประจำ) หากตงต่งไม่โผล่หัวมาก็ไม่โทรตาม...ออกไปเลย...

ซักพักใหญ่ๆ...มันโทรมาตาม...ถามว่าพวกผมอยู่ไหน...

ขนาดเราบอกไปว่าจะถึงร้านอาหารแล้ว...

มันยังหน้าด้านเรียกให้กลับไปรับมันหน่อย....

แต่พวกผมไม่กลับไปรับมันให้เสียเวลาหรอกครับ...

แค่บอกว่าไปกินกันที่ไหน...จะมากินด้วยก็นั่งแท๊กซี่ตามมา...

...

  • หลงรัก
    5
  • ว้าว!
    12
  • ขำขำ
    14
  • เศร้า
    11
 
ลิเกหลังม่าน

เมื่อสามวันก่อนตงต่งก็เพิ่ง "ถูกเท" ครับ...หรือที่ถูกแล้วต้องบอกว่า..."ถูกลืม"...

วันนั้นบอสเกิตใจดีเลี้ยงข้าวเที่ยงแต่บอกแบบกระทันหันคือ...บอกตอนสิบโมงเศษๆ...โดยให้เลขาไปเดินบอกทีละคน (ซึ่งส่วนใหญ่ก็เป็นระดับจัดการหรือลูกน้องสายตรงของบอส)...

แจ้งว่า...บอสจะเลี้ยงมื้อกลางวันที่ ติงไท่ฟง...(เซี่ยวหลงเปา)...ให้ทุกคนพร้อมที่จะออกจากออฟฟิศเวลา 11.35 น. และเลขาช่วยก็ย้ำอีกทีว่า...เตรียมตัวให้พร้อมล่ะ...

...

  • หลงรัก
    14
  • ว้าว!
    12
  • ขำขำ
    14
  • เศร้า
    6
 
ลิเกหลังม่าน

ถึงเวลาทุกคนก็เดินออกจากออฟฟิศไปที่จอดรถ...

ไปกันสิบกว่าคนได้...เดินไปคุยกันไป...บอสก็ถามลอยๆว่า...เอ้าใครขับรถไป...รถมีพอมั๊ย...หรือต้องให้เค้าขับรถเค้าไปด้วย...ก็...จัดรถจัดคนกัน...ใครไปคันไหนกับใคร...ก็จัดกันไป...

...

พอออกมาได้ซักพัก...เกือบถึงที่ห้าง...(ร้านอยู่ในห้าง)...

ตงต่งโทรมาถามว่าพวกผมอยู่ไหน...มีใครยังอยู่ที่ออฟฟิศบ้างมันจะขอตามมาด้วย...

พวกผมก็บอกมันไปว่า...เรามจะถึงแล้ว...คนอื่นๆคงถึงแล้วเพราะรถเราออกมาคันหลังสุด....

แล้วก็รีบชิงบอกมันเลย (ก่อนที่มันจะเรียกให้พวกผมวนรถไปรับมันอีก)...อย่าให้บอสรอนาน...

แล้วยูไปอยู่ไหนมา...มันก็บอกว่ามันก้นั่งทำงานของมันในออฟฟิศมัน...แต่..ไม่เห็นมีใครไปตามไปเรียกมันเลย...

ผมเลยบอกมันไปว่า...เฮ้ย...ตงต่งทุกคนรู้ว่าจะต้องออกจากออฟฟิศ 11.35 น.

ยูไม่รู้เหรอ...ทุกคนต้องรับผิดชอบตัวเอง...ไม่ใช่ต้องให้คนอื่นคอยตาม...

(ตอนคุยโทรศัพท์ในรถ...เพื่อนอีกคนเปิดสปีกเกอร์เลยช่วยกันคุยกับตงต่งได้)...

มันยังเถียงอีกว่า...ก้ไหนบออกว่าจะออกจากอ๊อฟฟิศพร้อมกันทุกคนไง...

เพื่อนอีกคนก็เลยบอกมันไปว่า...คนมันเยอะ...ไม่มีใครรู้หรอกว่าใครเดินกับใครไปขึ้นรถใครคันไหน...ขอโทษที่ว่ะตงต่ง...ที่พวกเรา..."ลืม" ยูทิ้งไว้...เอาเป็นว่า...รีบนั่งแท็กซี่ตามมาละกัน...

มันตอบว่าไงรู้มั๊ยครับ...เออ...ได้ๆ...เดี๋ยวมันจะเดินไป...

(ถ้าเดินต้องมีอย่างน้อย 15-20 นาที...หากนั่งแท็กซี่ก็คงซักห้าหกเหรียญ...ร้อยกว่าบาท)...

...

พวกผมก็อึ้ง...แมร่ง...จะเดินมา...เมื่อไหร่จะถึงวะเนี่ย...

แต่...ช่างแมร่งมัน...

...

  • หลงรัก
    11
  • ว้าว!
    12
  • ขำขำ
    9
  • เศร้า
    9
 
ลิเกหลังม่าน

พอขึ้นไปถึงทุกคนก้นั่งรออยู่แล้วเกือบเต็มโต๊ะ...

บอสก้บอกเพื่อนผม...คนทีทำหน้าที่เป็นคนสั่งอาหาร...ให้สั่งอาหารเลย...(อันนี้เชื่อใจเชื่อมือมันได้...เพราะมันเป็นคนสั่งของเป็น...ไม่เวอร์แต่ไม่เขียม...สั่งเผื่อสั่งเกินบ้างเล็กน้อยตามนิสัยคนจีนหรือพวกอาลุกเสี่ย...ไปกินกันเองออกตังค์กันเองมันก็สั่งแบบนี้นะครับ...ไม่ใช่พวกกินฟรีแล้วสั่งเต็มที่...แต่พอจ่ายตังค์เองหรือแชร์กัน...แมร่งไม่กล้าสั่งของแพงกินเหมือนตงต่ง)...

...

  • หลงรัก
    14
  • ว้าว!
    8
  • ขำขำ
    11
  • เศร้า
    8
 
ลิเกหลังม่าน

ระหว่างที่เพื่อนผมสั่งอาหาร...

ผมก็บอกทุกคนว่า...ตงต่งกำลังจะตามมาเพิ่งออกจากออฟฟิศเมื่อซักครู่...อีกซักสิบห้านาทีคงถึง...

ทุกคนทำหน้าเลิ่กลั่ก...ถามกันเซ็งแซ่...ออกตัวกันพัลวัน...

เอ้าพวกเราลืมตงต่งทิ้งไว้ได้ยังไง...และ...แย่งกันออกตัว....

เฮ้ย...ไม่ใช่ความผิดของไอนะ...ไอไม่รู้ว่าใครมาหรือยัง...ใครไปรถคันไหน...ทุกคนต่างคิดว่ามาพร้อมกันแล้ว...บลาๆๆ...

ผมเลยบอกว่า...ทุกคนไม่ต้องวอรี่...

เรื่องนี้เป้นความผิดของพวกผมสามคนเอง...(เพื่อนร่วมกินข้าวเที่ยงกับตงต่ง)...

เป็นความผิดของพวกเราโดยตรงที่สปอยล์ตงต่ง...ทำให้มันเสียนิสัย...

ต้องรอ...ต้องคอยตามมัน...แต่...วันนี้พวกเราลืมจริงๆ...เดี๋ยวมันมา...พวกเราทั้งสามคนจะขอโทษมันเอง...ต่อหน้าเพื่อนๆทุกๆคน...

...

ทุกคนฮา....(รวมทั้งบอสด้วย)...

แต่...

บอสบอกว่า...ไม่ต้อง...ไม่จำเป็นหรอกลิเก...

เอาไว้ครั้งต่อไป...ไอจะเป็นคนไปตามตงต่งเอง...นี่ไม่ใช่หน้าที่หรือความรับผิดชอบของพวกยู...

คราวนี้ก็ฮากันอีกครั้ง...

...

ซักพักใหญ่ๆ...ตงต่งก็มาถึง...ได้เวลาอาหารเสิร์ฟพอดี...

แต่มันไม่มีปัญญากินได้ทันทีหรอกครับ...

มาถึงก็...ไม่ขอโทษ...ไม่อธิบายใครสักคำ...

เอาแต่นั่งเช็ดเหงื่อ...ที่ไหลท่วมตัว...(ผมคิดว่ามันคงวิ่งหรือกึ่งเดินกึ่งวิ่งมาแหล่ะ)...

...

พอตั้งหลักได้...ตงต่งก็รีบกิน...รีบโกย...เหมือนเดิม...กินไปพ่นไป...คุยไปเรื่อยเปื่อย...เรื่องออกกำลังกาย...ไดเอ็ท...ควบคุมอาหาร...

จนโดนบอสดักคอขึ้นว่า...ถามจริงตงต่ง...ที่ยูบอกว่า...ยูกำลังควบุมอาหารอยู่เนี่ย...เรื่องจริงเหรอ...

...

โดนไปอีกรอบ...

...

ส่วนผมเหรอครับ...ก็...นั่งกินไปเงียบๆ...สงบปากสงบคำ...กินไปช้าๆ...เรื่อยๆ...

ปล่อยหน้าที่..."ตบ" ตงต่งให้คนอื่นบ้าง...

ผมขี้เกียจเหนื่อยกับมันแระ...บนโตีะ...มีสิบกว่าคน...อย่างน้อยครึ่งหนึ่งเล่นเตะตงต่งเป็นกระโถนท้องพระโรงเลยงานนั้น...

...

  • หลงรัก
    16
  • ว้าว!
    9
  • ขำขำ
    9
  • เศร้า
    11
 
ลิเกหลังม่าน

เรื่องตงต่ง...มีให้เล่าไม่รู้จบรู้สิ้นครับ...

ผมเพิ่งคิดได้ว่า...

ผมจะเอามาเขียนเป็นซีรี่ส์ตอนๆไปดีกว่า...

หากวันไหนไปกินข้าวกับมันแล้วมีช๊อตเด็ด...ผมจะเอามาเขียนเล่าให้ฟังเป็นตอนๆนะครับ...

เอาแบบเป็นตอนสั้นๆ...จะได้ไม่ต้องเขียนยาวแบบกระทู้นี้...(เหนื่อย)

...

กระทู้นี้ถือว่าเป็นกระทู้เปิดตัว...ตงต่งละกัน...

เลยต้องเล่ายาว...อธิบายคาแร็คเตอร์ของตงต่งหน่อย...

...

  • หลงรัก
    13
  • ว้าว!
    15
  • ขำขำ
    11
  • เศร้า
    13
 
ลิเกหลังม่าน

อ่ะ...ก่อนปิดกระทู้นี้...

ผมขออธิบายโทษัคลักษณ์ของ...ตงต่งให้ครบ...แบบย่อๆนะครับ...

เช่น...สันดานเลวทรามลามก...

...

  • หลงรัก
    10
  • ว้าว!
    10
  • ขำขำ
    11
  • เศร้า
    19
 
ลิเกหลังม่าน

ท๊อบปิคหรือหัวข้อสนทนาหลักที่ตงต่งมักจะเป็นคนเริ่มระหว่างมื้อเที่ยงคือ...เรื่องผู้หญิง...

เบาๆ..(ก็นี่ขนาดเบาๆนะ)...ก้อ...

เฮ้ย...ลิเก...ทำไมลูกน้องสาวๆในแผนกขายทำไมมีแต่สวยๆทั้งนั้นเลย...

คนนี้ขาสวย...คนนี้อกโต...คนนั้นก็น่ารักนะ...ทำไมแผนกมัน (จัดซื้อ)ไม่มีแบบนี้...

...

ผมก็ตอบมันไปว่า...เฮ่ย...ตงต่ง...ทุกคนมีครอบครัวแล้ว...ลูกสองบางคนลูกสามก็ยังมี...อย่าไปอะไรกับเค้ามากมาย...

มันก้ไม่ได้อะไรมากมายนี่...แค่...พูดถึงเฉยๆ...

ว่าแต่ว่า...ลิเก...ยูว่าคนนั้นแผนกนี้เป็นไง...น่าเอามั๊ย...

มันโดนเพื่อน (คนสิงค์โปร) ในวงข้าวเบรคมันว่า...ตงต่ง...ระวังคำพูดคำจาหน่อยนะ...ที่นี่สิงค์โปร...หากพวกผู้หญิงได้ยินที่ยูพูด...เดี๋ยวได้โดนข้อหาละเมิดทางเพศในที่ทำงาน...โดนไล่ออกหรือเผลอๆติดคุกนะ...

มันยังกล้าเถียงว่า...มันพูดแต่ในวงนี้...ผู้ชายด้วยกันทั้งนั้น...พวกสาวๆจะมารู้ได้ไง...

...

  • หลงรัก
    9
  • ว้าว!
    10
  • ขำขำ
    10
  • เศร้า
    9
 
ลิเกหลังม่าน

ไปนั่งกินข้าว...บางครั้งก็ไปกินในห้าง...ในร้านอาหาร...

บางครั้งก็...ใน...ฮ๊อกเกอร์เซ็นเตอร์...(ศูนย์อาหารสาธารณะ...ของกินมีให้เลือก...หลากหลาย..ราคาถูก...คนเยอะ...ร้อน...แย่งกันกิน...แย่งโต๊ะกันนั่ง)...

คนเยอะ...

ก็...

มีสาวๆเยอะ...แต่งตัวโป๊ๆ...กระโปรงสั้น...นั่งกินในที่สาธารณะ...

...

  • หลงรัก
    14
  • ว้าว!
    14
  • ขำขำ
    14
  • เศร้า
    11
 
ลิเกหลังม่าน

ตงต่งมันเอียงตัว...เอี้ยวตัว...ก้มลงมอง...หรือ...หากเค้านั่งอยู่ไกลหน่อย...มันลุกออกจากโต๊ะไปเดินดูผู้หญิงใกล้ๆมาแล้ว...

ไปมองไปดูเค้าเสร็จก็กลับมานั่งโต๊ะคุยลามกจกเปรต...

ขนาดโดนเพื่อนในวงท้วงว่า...เฮ้ย...ทำแบบนี้ไม่อายบ้างเหรอ...คิดเหรอว่าผู้หญิงเค้าจะไม่รู้ตัว...

มันตอบว่าไงรู้มั๊ยครับ...

จะไปอายทำไม...ผู้หญิงก็ไม่ได้รู้จักไอ...ไอก็ไม่ได้รู้จักเค้า...

เพื่อนผมอดรนทนไม่ได้เลยสวนไปว่า...ยูไม่อายแต่พวกเราอาย...เพราะ...พวกเรามากับยู...นั่งโต๊ะเดียวกันกับยู...

(แน่นอนครับ...ผู้ชายทุกคนรวมทั้งผมด้วย...มีมองมีเหล่ผู้หญิงกันทั้งนั้น...แต่...ไม่ต้องขนาดตงต่งก้ได้...ถูกต้องมั๊ยครับ)...

...

  • หลงรัก
    17
  • ว้าว!
    7
  • ขำขำ
    6
  • เศร้า
    7
 
ลิเกหลังม่าน

ล่าสุด...ก็เมื่อไม่กี่วันเนี้ย...

กินข้าวเที่ยงเสร็จ...นั่งกันมาในรถ...กำลังจะออกจากที่จอดรถ...จอดรอเครื่องกั้นเข้าออก...เก็บตังค์อัตโนมัติกันอยู่...

จู่ๆตงต่งก็...เรียกทุกคนให้หันไปดูผู้หญิงคนหนึ่ง...คงสาวอ๊อฟฟิศนี่แหล่ะครับ...รูปร่างหน้าตาดี...นุ่งกระโปรงสั้น...ยืนกดมือถืออยู่....

ตงต่งๆรีบบอก...เฮ้ย...จอดๆ...ดูผู้หญิงคนนี้ซิ...เป็นไง...น่าเอามั๊ย...เดี๋ยวมันจะลงไปถามให้ว่า...เท่าไหร่...

...

เพื่อนผมคนที่เป็นเจ้าของรถ...บอกตงต่งว่า...ยูลงไปก่อนละกัน...เดี๋ยวพวกเราจะออกไปรอหน้าลานจอดรถ...ตรงนี้จอดไม่ได้...(ทางออก...ขวางทางเค้าอยู่)...ลงไปเลย...ลงไปเลย...

...

ผมก็บอกตงต่งว่า...ไม่ต้องห่วง...เดี๋ยวผมโทรไปที่บริษัท...เรียกฝ่ายกฏหมายให้รีบมาที่นี่...มาช่วยจัดการเรื่องประกันตัวให้...

...

มันถามกลับคนทั้งรถว่าไงรู้มั๊ยครับ...

มันถามว่า...คดีแบบนี้บริจ่ายค่าประกันตัวให้ด้วยเหรอ...ถ้า...จ่าย...ก็...ต้องขออนุมัติจากฝ่ายการเงินซิ...ใช่มั๊ย...(พอดีมีเพื่อนในรถเป็นผู้จัดการแผนกการเงิน)...

...

ผมไม่รู้จะว่าไง...ก็...เลยรีบไล่มันไป...

เออน่า...ตงต่ง...รีบลงไปเหอะ...เค้าอาจจะยืนรอแฟนเค้าขับรถออกมาก็ได้...

เดี๋ยวมีอะไร...ให้ฝ่ายกฏหมายช่วยจัดการให้ละกัน...ลงไปเลย...ลงไปเลย.......

...

ตงต่งก็หุบปากอีกเช่นเคย...

...

  • หลงรัก
    8
  • ว้าว!
    11
  • ขำขำ
    23
  • เศร้า
    13
 
ลิเกหลังม่าน

บ่อยครั้ง...ที่พวกผมและเพื่อนๆค่อยๆคุยกัน...เรื่องตงต่ง...

พยายามทำความเข้าใจ...หรือ...หาข้อสรุปเกี่ยวกับตงต่ง......

มักจะหาข้อสรุปร่วมกันได้ไม่กี่ข้อ...

คือ...

ตงต่ง...มันเป็น...

คนแปลก...(strange/wierd)

ทุเรศ...(disgusting)...

เป้นหนึ่งเดียวในโลก...(unique)...ไม่เหมือนใคร...ไม่มีใครเหมือน...เป็นหนึ่งเดียวในโลก...

...

  • หลงรัก
    14
  • ว้าว!
    13
  • ขำขำ
    7
  • เศร้า
    9
 
ลิเกหลังม่าน

บางครั้งพวกเราเคยคุยกันถกเถียงกันถึงขนาดที่ว่า...

ตงต่งมันเป็นคนแบบนี้ขึ้นมาได้ยังไง...

อะไรที่หล่อหลอมมันมาได้สุดโต่งขนาดนั้น...

(พูดจริงๆนะครับ...ผมในฐานะฝ่ายขาย...ผมเจอลูกค้าแและจัดซื้อที่งี่เง่า...เอาเฉพาะพวกที่งี่เง่ามากๆนะครับ...เจอมาเยอะ...มากมายทั่วทั้งเอเซียนี่แหล่ะ...แต่...ไม่เคยเจอใครงี่เง่าสุดโต่งขนาดตงต่ง)...

...

  • หลงรัก
    8
  • ว้าว!
    9
  • ขำขำ
    16
  • เศร้า
    17
 
ลิเกหลังม่าน

เอ้าจริงนะครับ...

ผมเคยเจอผู้อำนวยการจัดซื้อ...หรือ...ผู้จัดการฝ่ายจัดซื้อ...ทั้งไทยและเทศ...

ที่กล้าเรียก...กล้าบอก...ว่า...จะตีกอล์ฟสนามไหน...

ไปกินหูฉลามร้านไหน...

ไป...อะไรนะ...สมัยก่อนเรียกค๊อกเทลเล้าจน์...(สาวๆเพียบ)...ที่ไหน...

คนอินโดฯ (ผู้บริหารฝ่ายจัดซื้อ) มันรู้จักที่กินที่เที่ยวในกรุงเทพมากว่าผมอีก...

เพราะ...ซัพพลายเออร์เจ้าอื่นๆพามันไปกินไปเที่ยวมา...เป็นสิบๆปี...

อันในมันชอบ...มันก็เก็บนามบัตรของร้านไว้...

...

อันนี้แค่ยกเป็นตัวอย่าง...

...

แต่ผมไม่เคยเห็นใครที่...เรียกร้องจะกินปูอลาสก้า...(ตัวละ SGD15,00  หรือ ...เกือบ THB40,000)...แบบตงต่ง...

นี่ขนาดกินเลี้ยงกันในบริษัทนะขอรับ...

หากมันไมนั่งกินกับซัพพลายเออร์...มันจะขนาดไหน.....

ใครไม่จ่าย...ไม่เลี้ยง...จัดซื้ออย่าง...ตงต่ง...

จะมีสภาพเป็นไง...คงเดาได้ไม่ยากนะขอรับ....

...

  • หลงรัก
    17
  • ว้าว!
    9
  • ขำขำ
    11
  • เศร้า
    5
 
ลิเกหลังม่าน

ครับ...

มาถึงตรงนี้ก็คงต้องขอพอแค่นี้ก่อนนะครับ...

...

อย่างที่บอก...ซีรี่ส์..."ตงต่ง" ถ้าจะให้เขียน...ผมเขียนได้ทุกวันแหล่ะครับ...

เพราะนี่ยังเล่าไม่หมด...

เอาแค่เปิดตัว...

...

วันนี้...คืนนี้...เดี๋ยวผมจะขึ้นไปตอบเม้นท์ก่อน...

ก่อนปิดกระทู้นะครับ...

...

แล้วเจอกัน...พบกันใหม่...สวัสดีมีชัยกันทุกคนครับ...

...

ปล.

เพื่อนคนไหนที่เคยได้อ่านหรือยังจำเรื่องของ..."ลูกพี่เติ้ง"...หรือ..."เติ้งเสี่ยวผิง" ของผมตั้งแต่ยุคประชาไท...หรือ...เมื่อกว่าสิบปีก่อน...คงอ่านทางผมออก...ได้ไม่ยาก...

ว่า...

เรื่องราวของผมกับ...ตงต่ง...จะมุ่งไปทิศทางใด...

...

  • หลงรัก
    9
  • ว้าว!
    10
  • ขำขำ
    9
  • เศร้า
    12
 
ลิเกหลังม่าน

ผมคิดว่า...น่าตอบเม้นท์ได้ครบทุกคนแล้วนะครับ...

ได้เวลาปิดกระทู้นี้ซะที...

ขอบคุณครับ...

และ...

สวัสดีครับ...

...

  • หลงรัก
    15
  • ว้าว!
    13
  • ขำขำ
    12
  • เศร้า
    7